همیشه بحث سن و سال که میشه یه حرفی رو میزنم. میگم تا وقتی زیر هیجده سال بودیم سنمون رو بالاتر میگفتیم. مثلا چهارده رو میگفتیم پونزده یا شونزده رو میگفتیم  هفده... اما از ۱۸ که رد شدیم کار هم برعکس شد. نوزده میشد هیجده و بیست باز دوباره میشد ۱۸....

دیگه الان مطمئنم که فقط خانومها روی سنشون حساس نیستن. فکر میکنم اکثر آدمها اینطوری باشن. فارغ از جنسیت. علاقه به جوون موندن و سرحال بودن و  به سمت پایان نرفتن مرد و زن نداره.

امروز تولدم بود! اس ام اسهای تبریک از بانک  گرفته تا  دوست و آشنا و ...  بود که میرسید.کلی انگیزه داشتم که یه امروز رو واسه ی خودم خوش باشم. خب البته مثل همیشه یه چیزهایی خرابش کرد ولی  بازم خدا رو شکر در کل خوش گذشت. خدا میدونه سال دیگه روز تولدم کجا هستم...

دوکلمه حرف: منظورم از چند جمله آخر پست قبل این بود که به مسخره به اون خانوم که حتی عکس موسوی رو نمیشناخت ولی میخواست بهش رای بده گفتم که این عکس محسن رضاییه . اونوقت یکی اومد گفت که فلان و بمان که به رضایی رای میدی. والا من نه حرف محسن رضایی زدم نه اصلا گفتم که رای میدم. فقط گفتم که عکس یه بنده خدایی دستم بود. پوستر کسی رو خوندن هم دلیل طرفداری نیست. ولی برام سوال پیش اومد که دیگران هم چنین برداشتی کردن؟