یه مهمون کوچولو قراره که به مدت یک ماه و اندی زندگی من رو بهم بریزه...

 خواهرزادمه که میخواد بیاد ایران. یک پسر یکساله که درسته تا به حال ندیدمش اما باور کنید به این زودی هم علاقه نداشتم خودش و مادرش رو زیارت کنم. مخصوصا اینکه شنیدم جناب آرمین خان بیست و چهار ساعته در حال جیغ کشیدنه. اونهم با این وضعیت اعصاب داغون من که موندم اینهمه درس و پروژه و کوفت و زهر مار رو چیکار کنم.

بهرحال اتفاقیه که افتاده و کاریش نمیشه کرد. فردا باید برم فرودگاه تا ناآرامی رو به خونه بیارم.

دو کلمه حرف: بچه واقعا شیرینه؟ به نظر خودم که تا ۲ساعت اول شیرینه! که باهاش بازی کنی و بخندی و بعدش بدی به پدر و مادرش. اما یک ماه چی؟ :(