این روزها همه از عید صحبت میکنن. از بهار مینویسن. همه در تکاپو هستند تا خودشون رو برای سال جدید آماده کنند. اما از خیلیها شنیدم عید که میشه دلشون میگیره. انگار تمام شور و اشتیاقی که برای اومدن عید داشتن بیخودی بوده.

براستی آیا راه رسیدن به مقصود از خود مقصود جذاب تره؟ تجربه من که نشون داده در بعضی موارد بله! نمونه اش همین عیده که الان نزدیکش هستیم و خوشحال و چند روز دیگه که عید میرسه و ...

این روزها نه دیگر به رسم دوران کودکی دنبال خرید کفش و لباس هستم نه خوشحال از تعطیلات چند روزه. نه چشم انتظار عیدی. تنها فکرم شاید این است که سال جدید را با هدف بهتر بودن و انسان تر بودن آغاز کنم...

دو کلمه حرف: بهترین موقع تهران همین چند روز اولین فروردینه که هم هوا خوبه و هم یک مقداری شهر خلوت میشه. ما هم مثل همیشه جایی نمیریم.امیدوارم به همه دوستان هر جا که هستند خوش بگذره و از صمیم قلب آرزو میکنم که سال خوبی رو داشته باشن.